Sokaklarda yurumeye devam ederken birden karsimiza isiklandirilmis devasa bir hac cikti, bes metreye uc metre kadar. Hacin asildigi binaya merakla gittik, eski bir tas binaydi ama ne cins bir kilise oldugunu anlayamadik, kapilar da kapaliydi. Istanbul’daki varligi ile yoklugu belirsiz kiliselerden sonra ustu bariz bir sekilde isiklandirilmis hac bize ilginc geldi. Biraz daha gezindik, civarda muhtemelen Fransizlardan kalma cok guzel eski tas binalar vardi, zamaninda Hatay Cumhuriyeti’nin parlamentosu olmus olabilen valilik binasi, eski bir konaktan bozma ozel lisenin binasi gibi.

Rushdie’nin bu kitapta denedigi degisik seyler ise mitoloji referanslari, depremler, Londra ve New York. Kitabin konusu Orfeus’un hikayesinden alinmis. Yunan Mitolojisinin en iyi muzisyeni Orfeus, karisi Yuridis bir yilan tarafindan oldurulunce, onu kurtarmak uzerine oluler diyarina gider. Orada bir sarki ile herkesin (Hades basta olmak uzere) gonlunu kazanip karisini kurtarir, fakat bir sartla: yukari cikana kadar arkasina donup karisina bakmamasi lazimdir. Beceriksiz Orfeus donup bakar ve karisi oluler diyarina geri doner. Bundan sonra Orfeus korkunc bir sekilde olene dek inzivaya cekilip muzik calarak yasar…

U2′nun son albumunun Avrupa baskisinda 12 numarali sarkinin adi The Ground Beneath Her Feet. Dostu Salman’in romanindan sozleri secen Bono yazmis muzigini. Yaklasik 600 sayfalik kitabi okurken de tum ana karakterleri film muzikleri misali kafamda bu sarki ve benzeri tonlari kullanarak tasvir ettim. Zaten kitap adeta notalarla yazilmis ve sanki her yeni bolumun basinda bir sol anahtari ve sonunda bir sus isareti var; roman Vina Apsara ve Ormus Cama adli iki uluslararasi rock yildizinin oykusu. Guzeller guzeli ve etkileyici sesli Vina’nin, kendi gibi muzikle icice bir hayata sahip Ormus ile kucuklugunden beri yasadigi iliskiler uzerine kurulu, mitolojik Orpheus hikayesinin esnetilerek gunumuze uyarlanmasiyla ortaya cikan epik ve lirik bir roman bu.