İnanç Lisesi

Daha once cok kisiye fabrika turu yaptirmistim, bu kadar cok ve bu kadar guzel soruyu bir arada ilk kez gordum. Bir kere fen temelleri muhtesemdi, muhendisle konusuyor gibi konusabildim. Ikincisi medeni cesaretleri yerindeydi, cins cins soru sordular, bazen suclarcasina (endustriye karsi onyargilari vardi ) sordular, cevaplardan tatmin olmazlarsa yine sordular. Hepsi gezdikleri yeri gercekten inceleyerek gezdi, oyle “aman ne guzel ders kaynamis, ben de keyfime bakayim” yapmadilar.

Bizim isyerimizin az ilerisinde Gebze E-5 ile deniz arasinda TEV Inanc Turkes Lisesi var(mis).  Once tabelelarini gormustum, bir cumartesi merak ettim yakinina gittim ve bir mini universite kampusu gordum.   Kapida in cin yoktu iceri girmeden dondum.   

Onceleri ismi sadece Inanc Lisesi idi kampusu de gorunce yesil sermaye yatili okul acmis diye dusundum.  Ama merakim gecmedi biraz arastirinca cok yanildigimin farkina vardim.  Zaten artik yeni isminden de anlasildiigi gibi Inanc Turkes (Sezai Turkes’in esi imis) adina yaptirilan bir lise STFA’dan destegi azalinca TEV’e (Turk Egitim Vakfi) devredilmis.  Eski yonetimde Amerikali bir mudurleri varmis, siniflar red/black/white vesaire seklindeymis.  TEV sonrasinda Turk mudur gelmis ve A/B/C’ye donmusler.  Eskiden 7 senelik iken simdi 3+1 sistemine gecmisler.  Universiteye giris yuzdesi %100’mus, her sene yaklasik ucte biri ABD’ye gidiyormus (tabii ful burslu olarak).  Bu seneki kabul gelen universiteler Yale, Columbia, U Conn, Swarthmore, Lafayette, vs imis. 

Neyse asil hos kismi su: okuldaki ogrenciler Turkiye’nin her kosesinden gelen ustun zekali ama okumak icin imkani olmayan cocuklar.   Il milli egitim mudurluklerinin sectigi cocuklar bildiriliyormus, okulda ayri testlerden geciyorlarmis, testlerden gecenlerin aileleri arastiriliyor ve gercekten ihtiyaclari oldugu tesbit ediliyormus. 

Her sinifta 25 ogrenci var ve bildigimiz fen/tm/yabanci dil sistemi.  (Bizim zamanimizdaki fen/matematik/edebiyat sistemi gib.)  Fen dersleri ingilizce.

Neyse olay hosumuza gittigi icin mudurleri ile konustuk ve cocuklari hep gordukleri ve onunden gectikleri fabrikaya davet ettik.   Sagolsunlar Mudur Bey, Fizik ve Turkce ogretmenleri ve Lise 2 Fen sinifi ogrencileri gecen hafta geldiler.  Once oglen yemegi ikram ettik, ardindan ikiye bolup fabrika turu yaptirdik.  Ben turlarin bir kismina katildim ve hersey cok hosuma gitti. 

Daha once cok kisiye fabrika turu yaptirmistim, bu kadar cok ve bu kadar guzel soruyu bir arada ilk kez gordum.  Bir kere fen temelleri muhtesemdi, muhendisle konusuyor gibi konusabildim.  Ikincisi medeni cesaretleri yerindeydi, cins cins soru sordular, bazen suclarcasina (endustriye karsi onyargilari vardi ) sordular, cevaplardan tatmin olmazlarsa yine sordular.  Hepsi gezdikleri yeri gercekten inceleyerek gezdi, oyle “aman ne guzel ders kaynamis, ben de keyfime bakayim” yapmadilar.  Cati kaplamalarini gezerken sekillerini sordular, mukavemet arttirmamiz icin oneri bile verdiler;  yalitim kisminda elleriyle urunu test ettiler, bardak uretiminde bardaklari kirdilar icine baktilar, atiklarimizi sordular, geridonusumu sordular.  Bir tanesi bol fotograf cekti, sanayi casusluguna girer ama goz yumduk! 

Ardindan biraz sohbet ettik.  Iclerinde Agrilisi, Siirtlisi, Adanalisi, Konyalisi, Pendiklisi, Edirnelisi vardi.  Kiz sayisi erkekten azdi ama klasik fen sinifi durumu tabii, hosgorduk.  Ogretmenleri ve mudurleri ile anne-baba iliskisi gibi bir iliskileri vardi.  Mudurun omuzuna kolunu koyanlar, fizik hocalari ile yapacaklari dinamik deneyini tartisanlar…  Birkac tanesinin elinde kitap vardi (ki okullarindan gelisleri 5 dakika surmez), bircok fen meraklisi cocuk gibi fantastik edebiyat okuyorlardi, ama gezerken kitabi sadece not alirken altina koymak icin kullandilar.  En son cikarken hep beraber resim cektirdik, email/web sitesi adresi degistik, gule oynaya ayrildilar. 

Lise 1’ler Mayis’ta gelecekler.  Fizik’te isi okuyorlarmis, isi yalitimi derslerinin bir tanesini bizim muhendislerimiz verecekler.   Biz de gidip kampuslerini gezip onlarin misafiri olacagiz yakinda. 

Simdi eger onlara uyarsa yazin bir tanesini staja alip muhendislik staji yaptiracagiz.  Lise ogrencisi olmalarina ragmen zeka ve meraklari ile en az universiteli stajyerler kadar basarili olacaklarina inaniyorum. Zaten Mudur Bey’in soyledigine gore yazin cogu evlerine veya koylerine donup sikiliyorlarmis, sonra okula geliyorlarmis gene, Mudur de onlara mesgale bulamamaktan yakiniyordu. 

Her sinif yaklasik 25 kisilik oldugu icin cok sinirli bir imkan ama gene de cok guzel bir imkan memleketimiz cocuklari icin.   Ozellikle kuruculari Sezai Turkes ve yurutuculeri TEV olmak uzere emegi gecen herkese helal olsun.

Istanbul

5 thoughts on “İnanç Lisesi”

  1. Bir İnanç Lisesi öğrencisi olarak yazınızı ilgiyle okudum 🙂 Yalnız bir düzeltme sınıflar en fazla 16 kişilik 😛 🙂

    Güzel bir okul evet, ama gittikçe ÖSS bazlı eğitime yönelmesi bizi biraz üzüyor..

  2. Ben bu sene tam burslu olarak bu okula girmeye calısacağım ve bu yüzden de araştırıyorum bu okulu.Sizin yazılarınızdan sonra ve sitedeki birçok yazıdan sonra anladım ki burası harika bir okul.Bu okulda kim okumak istemez ki…AYRICA arkadaslık ilişkileri de harika. Aybüke yi herkes seviyor sanırım.Ben de bu okulda olup Aybüke gibi güzel ilişkiler içerisinde olmak istiyorum.Bu okulun havasını solumak harika olucak biliyorum.Bakın daha bir heveslendim şimdi.O ZAMAN NE YPMALI?GİRMEK İÇİN OKULA ÇABALAMALI.BU SINAVA GİRECEK TÜM ARKADAŞLARA BAŞARILAR.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *